اين خطبه پرداخته و آنها را سرزنش مى فرمايند كه چرا انگيزه دينى نداريد ؟ و چرا غيرت و حميّت به خرج نمى دهيد ؟ ! على ( عليه السلام ) گرفتار مردمى نافرمان و بى تفاوت فرموده اند : « مُنِيتُ بِمَنْ لاَيُطِيعُ اِذَا أَمَرْتُ ، وَلاَيُجِيبُ اِذَا دَعَوْتُ ، لاَ اَبَا لَكُمْ مَا تَنْتَظِرُونَ بِنَصْرِكُمْ رَبَّكُمْ ؟ » ( به كسانى گرفتار شده ام كه وقتى آنها را امر مى كنم پيروى نمى كنند ، و وقتى آنها را مى خوانم اجابت نمى كنند ، اى بى ريشه ها براى يارى خدا منتظر چه چيز هستيد ؟ ) « مُنِيتُ » به معناى « بُلِيتُ » است يعنى مبتلا شدم . مى فرمايند : من به مردمى مبتلا شده ام كه وقتى آنها را امر مى كنم و دستور مى دهم مرا اطاعت نمى كنند . اين خطبه حضرت در مقام گلايه از مردم و درد دل حضرت است ، حضرت امير ( عليه السلام ) امام واجب الاطاعة بودند و مردم بايد بدون چون و چرا اوامر حضرت را عمل مى كردند ، ولى چون مقام و موقعيّت حضرت را نشناخته بودند با بى توجّهى با آن حضرت برخورد مى كردند . « و لايجيب اذا دعوت » و وقتى آنها را به كارى دعوت مى كنم دعوتم را اجابت نمى كنند « لا ابا لكم » اى بى ريشه ها ، اين يك جمله اى است كه عربها هنگام مذمّت به كار مى برند ; و شايد مى خواهند بگويند شما حميّت و غيرت نداريد كه از خود دفاع نمى كنيد . به هرحال به نظر مى رسد جزو جمله بعد باشد ; يعنى « لا ابا لكم ما تنتظرون بنصركم ربّكم ؟ » اى بى ريشه ها چه مى گوييد ، چه چيز انتظار داريد كه خدا را يارى نمى كنيد ؟ حقيقت جهاد يارى دين خداست ، و حقيقت يارى دين خدا يارى خداست ، در آيه شريفه آمده است : ( ان تنصروا الله ينصركم و يثبّت اقدامكم ) ( 1 ) اگر خدا را يارى كنيد خدا هم شما را

--> 1 - سوره محمّد ( صلى الله عليه وآله و سلم ) ، آيه 7